Wraak en wederwraak | weekend 12-13 september

70 maal 7 – dekenaat Genk

Toen kwam Petrus naar Jezus toe en sprak: “Heer, als mijn broeder tegen mij misdoet, hoe dikwijls moet ik hem dan vergeven? Tot zevenmaal toe?” Jezus antwoordde hem: “Neen, zeg Ik u, niet tot zevenmaal toe, maar tot zeventigmaal zevenmaal. (Matteüs 18,21-22)

‘Tot 70 maal 7 maal vergeven’: het is een tegendraads gebod van Jezus. Zoals vele uitspraken van Jezus nogal tegendraads zijn. Bijvoorbeeld: ‘Als iemand je op de rechterwang slaat, verdedig je dan niet, maar keer je andere wang toe.’ of ‘Als iemand in een rechtszaak je onderkleed eist, geef diegene dan meteen ook je mantel.’ of ‘Als iemand van je eist een mijl met hem mee te lopen, ga dan twee mijl.’

70 x 7 x

Het gebod van Jezus om tot 70 maal 7 maal te vergeven, betekent voor een christen dat hij nooit op geen enkel moment in een spiraal van wraak en wederwraak mag stappen. Dat hij er alles – in het persoonlijke en in het maatschappelijke leven – aan moet doen om die spiraal van wraak en wederwraak te vermijden. Of het nu gaat over een (v)echtscheiding, een burenruzie, een belediging op sociale media, of over grote maatschappelijk problemen zoals het terrorisme en zinloos geweld; telkens opnieuw worden we uitgenodigd om te vergeven.

Een mens, en ook de samenleving, mag en moet zichzelf verdedigen en beschermen tegen zinloos geweld en tegen terrorisme. Daar zit het probleem niet. Maar een samenleving mag in het bestrijden van het zinloos geweld en het terrorisme op geen enkele wijze de spiraal van onverdraagzaamheid en geweld aanwakkeren. 

Want de korte en snelle weg van de zogenaamde harde oplossingen; de korte weg van de gewelddadige oplossingen; de korte weg van de wraak opent een spiraal van geweld en staat haaks op het tot 70 maal 7 maal vergeven. Enkel de lange, moeizame weg van de verzoening met vallen en opstaan en van de vergeving kunnen door christenen bewandeld worden. 

Vrede is ontwikkeling

Maar wat houdt deze lange weg concreet in? Reeds in 1967, al meer dan 50 jaar jaar geleden, schreef de toenmalige paus Paulus VI, in zijn wereldbrief Populorum Progressio de volgende profetische uitspraak: ‘het nieuwe woord voor vrede is ontwikkeling’. Zolang grote bevolkingsgroepen op deze aarde in armoede leven, zal er oorlog en geweld zijn, zal er geen verzoening zijn. Alleen rechtvaardigheid en ontwikkeling zullen een blijvende vrede bewerkstelligen. Oorlog alleen levert nooit een blijvende vrede op. Ook niet een oorlog tegen terrorisme.

De eenmaking, eerst economisch en daarna politiek, van Europa is daarvan het beste bewijs. We hebben in Europa vrede leren maken niet door stoere oorlogstaal, maar doorheen economische samenwerking en politieke compromissen. Deze langzame en lange weg heeft in Europa al 75 jaar lang voor vrede gezorgd. Ook al heeft de coronacrisis de viering van het einde van de Tweede Wereldoorlog 75 jaar geleden in de marge van het nieuws gedrukt.  

Goede God, wanneer ons onrecht en geweld aangedaan worden komen de gevoelens van wraak en wederwraak in ons hart bovendrijven. Laat dan ons hart niet verhard worden, maar doe ons de moeizame weg van vergeving gaan, tot 70 maal 7 maal toe. Amen.