Wie zijn leven wil redden, zal het verliezen | weekend 28-29 augustus

Toen nam Petrus Jezus ter zijde en begon Hem ernstig daarover te onderhouden: “Dat verhoede God, Heer! Zo iets mag U nooit overkomen!” Maar Hij keerde zich om en zei tot Petrus: “Ga weg, satan, terug! Gij zijt Mij een aanstoot, want gij laat u leiden door menselijke overwegingen en niet door wat God wil.” En daarna tot zijn leerlingen: “Wie mijn volgeling wil zijn, moet Mij volgen door zichzelf te verloochenen en zijn kruis op te nemen. Want wie zijn leven wil redden, zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden. Wat voor nut heeft het voor een mens heel de wereld te winnen, als dit ten koste gaat van eigen leven? Of wat zal een mens kunnen geven in ruil voor zijn leven? Want de Mensenzoon zal komen in de heerlijkheid van zijn Vader, vergezeld van zijn engelen, en dan zal Hij ieder vergelden naar zijn daden. (Matteüs 16,21-27)

Loslaten

De logica van het evangelie is een andere dan onze spontane menselijke logica. Wij willen ons leven zelf in handen nemen, zelf iets opbouwen, zelf zorgen dat wij er geraken; wij willen op eigen kracht het leven winnen. Jezus zegt dat die weg doodloopt, dat je op die manier het echte leven mist.Jezus vraagt dat we ons leven loslaten, dat we ons leven geven voor de anderen, dat we leven in overgave aan God zonder ons teveel zorgen te maken.

Moeder, waarom heb ik vleugels?

Bisschop Paul Schruers vertelt in één van zijn boeken de parabel van de vreemde vogel in een dierentuin. In deze dierentuin verblijven de kleine vogels in kooien zonder tralies. Het zijn kooien met een sterke lichtbron, opgesteld in duistere gangen. De vogeltjes wagen zich niet in de donkere gangen, maar voelen zich veilig in hun lichtkooi. Nu kwam eens – zo vertelt de parabel – een vreemde vogel vanuit de vrije luchten boven de dierentuin in de lichtkooi binnengevlogen. Hij vertelde aan de jonge vogels over de vrijheid. Maar de moeders van de jonge vogels stelden hun jongen op de hoede: “Zijn de voederbakken soms niet goed gevuld? Waarom dan risico’s nemen?”… Ten einde raad vloog de vreemde vogel dan maar alleen door de donkere gangen opnieuw de vrijheid tegemoet. Maar enkele tijd later zei een jonge vogel: “Moeder, je zal wel gelijk hebben. En over onze voederbakken hoor je mij niet klagen. Maar één zaak, moeder, begrijp ik niet. Moeder, waarom heb ik vleugels?”

Authentiek christen

Als christenen mogen we elkaar bemoedigen om onze vleugels te gebruiken, om ons leven lang met passie te blijven zoeken hoe we nog authentieker christen kunnen worden; hoe we voluit kunnen leven, gedragen door geloof en door Gods Liefde. Laten we ook in het komende werkjaar samen blijven zoeken naar nieuwe vormen van christen-zijn, en moedig blijven bouwen aan onze geloofsgemeenschappen.

Jezus,
laat ons met open handen in het leven staan:
handen die niet pakken, maar geven,
handen die het kruis durven te omarmen,
handen die zomaar kunnen ontvangen …