Weg, waarheid, leven | weekend 2-3 mei

lichtend pad – dekenaat Genk

“Laat uw hart niet verontrust worden. Gij gelooft in God, gelooft ook in Mij. In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen. Ware dit niet zo, dan zou Ik het u hebben gezegd, want Ik ga heen om een plaats voor u te bereiden. En als Ik ben heengegaan en een plaats voor u heb bereid, kom Ik terug om u op te nemen bij Mij, opdat ook gij zult zijn waar Ik ben. 

Gij weet waar Ik heenga en ook de weg daarheen is u bekend.” Tomas zei tot Hem: “Heer, wij weten niet waar Gij heengaat: hoe moeten wij dan de weg kennen?” Jezus antwoordde hem: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij. Als gij Mij zoudt kennen, zoudt gij ook mijn Vader kennen. Nu reeds kent gij Hem en ziet gij Hem.” Hierop zei Filippus: “Heer, toon ons de Vader; dat is ons genoeg.” En Jezus weer: “Ik ben al zo lang bij u en gij kent Mij nog niet, Filippus? Wie Mij ziet, ziet de Vader. Hoe kunt ge dan zeggen: Toon ons de Vader? Gelooft ge niet dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is? De woorden die Ik u zeg, spreek Ik niet uit Mijzelf, maar het is de Vader die, blijvend in Mij, zijn werk verricht. Gelooft Mij: Ik ben in de Vader en de Vader is in Mij. Of gelooft het anders omwille van de werken. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: wie in Mij gelooft, zal ook zelf de werken doen die Ik doe. Ja, grotere dan die zal hij doen, omdat Ik naar de Vader ga. (Johannes 14,1-12)

Het Rijk van God

“In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen.” Dit evangelie wordt vaak gelezen bij een uitvaart en verwijst dan naar Gods Vaderhuis in de hemel waar iedereen welkom is die zijn aardse levensweg heeft voltooid. Maar eigenlijk verwijst de tekst ook naar Gods vaderhuis op aarde, het Rijk van God, de gemeenschap van gelovigen. We noemen de plaats waar we samenkomen, onze kerk, ook het huis van God. “In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen.” Dat zei Jezus, maar is dat wel zo?

De Kerk is mensenwerk

Het is toch wel verdrietig te zien dat zoveel mensen niet door één deur naar binnen kunnen. Anderzijds moeten we ook aanvaarden dat de Kerk mensenwerk is, en waar mensen bezig zijn, ontstaan meningsverschillen, zijn er botsingen, want er zijn zoveel meningen; het is haast onvermijdelijk. Ook in de geschiedenis van Gods Volk is dit probleem aanwezig. Vele conflicten hebben ertoe geleid dat er nieuwe gemeenschappen kwamen rond  Jezus van Nazareth. Op zich is dat geen schande, maar wel dat men elkaar zo vaak veroordeelt en elkaar letterlijk en figuurlijk de deur wijst. 

Hoe zou Jezus reageren?

Dat er verscheidenheid is in de manier waarop de boodschap van Jezus gezien en beleefd wordt, daar is niets mis mee: mensen zijn nu eenmaal verschillend en de een wordt meer dan de ander door een bepaald aspect van de boodschap aangesproken. Maar misschien is het meest ontgoochelende in de Kerk dat er nog steeds deuren dicht gehouden of dicht gedaan worden voor mensen die een andere visie hebben. Bovendien doet onze kerkgemeenschap, de katholieke kerk, soms uitspraken en legt regels op die mensen kwetsen, die mensen pijn doen. Ik stel me daarbij vaak de vraag: hoe zou Jezus daarop reageren?

Eenheid in diversiteit

In de katholieke kerk wordt altijd veel nadruk gelegd op de eenheid, maar eenheid wil niet zeggen dat we allemaal hetzelfde moeten denken, voelen of doen. Het gaat om eenheid, eenheid in diversiteit, verbondenheid in verscheidenheid. “In het huis van mijn Vader is ruimte voor velen”. God heeft altijd ruimte voor ieder mens. Jezus had ruimte voor zondaars en tollenaars. Maar hebben wij ook die ruimte? Geven wij ook die ruimte?

Heer God, 
door naar Jezus te kijken
leren wij U beter kennen! 
En dat doet ons op weg gaan,
zoekend naar waarheid en leven.
Beziel onze zoektocht, dag na dag,
ons leven lang. Amen.

diaken Julien Beckers