Open de deur tot geloven | weekend 11-12 april
Tomas, één van de twaalf, ook Didymus genaamd, was echter niet bij de andere leerlingen, toen Jezus kwam. De andere leerlingen vertelden hem: “Wij hebben de Heer gezien.” Maar hij antwoordde: “Als ik niet in zijn handen het teken van de nagelen zie en mijn vinger in de plaats van de nagelen kan steken en mijn hand in zijn zijde leggen, zal ik het niet geloven.” Acht dagen later waren zijn leerlingen weer in het huis bijeen, en nu was Tomas erbij. Hoewel de deuren gesloten waren, kwam Jezus binnen, ging in hun midden staan en zei: “Vrede zij u.”
Vervolgens zei Hij tot Tomas: “Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen. Steek uw hand uit en leg die in mijn zijde, en wees niet langer ongelovig, maar gelovig. Toen riep Tomas uit: “Mijn Heer en mijn God!” (Joh. 20,24-28)
Gesloten deuren
Als je tegenwoordig een kerk wil binnengaan, dan is bijna overal de deur op slot. Een kerk die voor iedereen op elk moment van de dag openstaat, het kan blijkbaar niet meer en het heeft vaak te maken met bescherming tegen vandalisme of diefstallen. Vandaag lezen we in het evangelie dat ook de apostelen de deur op slot hielden. Ze waren bang voor de joden, staat er. Ze zaten opgesloten in hun ontgoochelingen, frustraties, in de onzekerheid en in de angst. Met de dood van Jezus waren ook hun verwachtingen en idealen gestorven, ze waren zelf een beetje dood. Maar Jezus komt toch bij hen binnen. Hij laat zich niet tegenhouden door die gesloten deuren. En als ze hem weer levend zien, gaan ze zelf ook weer leven.
Nuchtere Tomas
Ook Tomas had de deur op slot, maar op een heel andere manier. Als de andere leerlingen hem enthousiast vertellen dat ze Jezus gezien hebben, trapt die nuchtere Tomas daar niet in. En hij heeft gelijk. Stel je voor dat iemand je komt vertellen dat hij die of die dode weer levend heeft gezien, dan zeggen we toch allemaal: eerst zien en dan geloven. Toch komt Jezus ook bij die nuchtere Tomas binnen. En daarmee gaat ook voor hem de deur tot geloven open. Dan komt Jezus wel binnen ondanks gesloten deuren.
Vol van Hem
Zijn leerlingen waren ondanks hun ontgoochelingen vol van Hem en daarom kon Hij in hun leven binnenkomen. Maar als Jezus nu tot leven wil komen in zijn Kerk, dan moeten ook wij de deur voor Hem openzetten. Is er nog wel toekomst voor de Kerk, voor het geloof in Jezus’boodschap? Kunnen we wel iets veranderen aan de wereld waarin we leven? Haalt het wel wat uit als ik Jezus tot leven wil laten komen in mijn leven of is het toch maar het gemakkelijkste om met de grote stroom mee te gaan? Staan wij, als Kerk en als individuele gelovige, open voor Jezus, en kunnen anderen Hem in ons ontmoeten, of zijn we een Kerk met de deur op slot? Maar kun je dan wel Pasen vieren?
Goede God, leer ons gelovig de tekenen zien van de werkzame aanwezigheid van de Verrezen Heer in ons midden. Want waar genade, liefde en gemeenschap heersen; daar is de Verrezen Heer in ons midden. Amen.
diaken Julien Beckers
dekenaat Genk