Kijken naar de grote wereld | weekend 27-28 juni

Wie een profeet opneemt, omdat het een profeet is, zal ook het loon van een profeet ontvangen; en wie een deugdzaam mens opneemt, omdat het een deugdzaam mens is, zal ook het loon van een deugdzame ontvangen. En wie een van deze kleinen al was het maar een beker koud water geeft, omdat hij mijn leerling is, voorwaar, Ik zeg u: Zijn loon zal hem zeker niet ontgaan.” (Matteüs 10,37-42)

Wakker schudden

In het evangelie staan nogal harde uitspraken. Als we denken dat geloven alleen maar te maken heeft met het vieren van de eucharistie en het vrome gebed, dan worden we hier toch wel serieus wakker geschud. “Wie vader of moeder meer bemint dan Mij, is Mij niet waardig. En wie zijn kruis niet opneemt en Mij volgt, is Mij niet waardig”. Niet min, deze woorden! We zijn al gemakkelijk geneigd om te denken dat dit alleen maar voor priesters en kloosterlingen is. En toch zijn deze woorden gericht tot alle mensen die geloven. 

De kleine wereld

Als Jezus spreekt over vader en moeder, broer en zus, dan heeft Hij het over het kleine wereldje waarin wij leven. En eigenlijk mag dit wereldje niet het belangrijkste zijn in ons leven. Natuurlijk kan niemand zonder die kleine wereld, want daar voelen wij ons veilig en geborgen. We moeten echter ook kijken naar de grote wereld; wij worden geroepen om verder te kijken dan vader en moeder, broer en zus. Wij worden steeds geroepen om onze eigen kleine wereld te verlaten en te kijken naar de noden van anderen.

Ons kent ons

Ook de Kerk kan gemakkelijk een clubje worden onder ons, van ons-kent-ons, met weinig openheid naar buiten en naar de andersdenkende, de andere gelovige, de vreemdeling en de vluchteling. “En wie een van deze kleinen al was het maar een beker koud water geeft, omdat hij mijn leerling is, voorwaar,Ik zeg u: zijn loon zal hem zeker niet ontgaan.” De Franse denker Marcel Légaut schreef: “De zwakte van de Kerk bestaat wellicht hierin, dat velen aandacht geven aan wetten en voorschriften in de Kerk, maar weinigen wensen leerling van Jezus te zijn.” 

Zichzelf geven en verliezen

De komende vakantietijd kan misschien wel een tijd zijn waarin we zoals Jezus meer tijd maken en aandacht hebben voor de mensen die zichzelf voorbijlopen of die eenzaam zijn. Wie zo een beetje van zichzelf durft te geven, en dus een beetje van zichzelf verliest, die vindt het echte leven, het leven zoals Jezus het bedoelt.

Heer God,
in mensen komt U ons tegemoet.
Help ons groeien in gastvrijheid
en schenk ons uw vriendschap,
dag na dag. 
Amen. 

diaken Julien Beckers