Innerlijke houding veranderen | weekend 26-27 september

Toen zei Jezus hun: “Voorwaar, Ik zeg u: de tollenaars en de ontuchtige vrouwen gaan eerder dan gij het Rijk Gods binnen. (Matteüs 21,28-32)

Twee verschillende houdingen

Een nieuwe gelijkenis vertelt Jezus ons dit weekend … een nieuwe inkijk in zijn boodschap …
De twee zonen die door hun vader worden uitgenodigd om te gaan werken in zijn wijngaard, illustreren twee verschillende houdingen. We hebben nood aan minder zelfzekerheid bij onze beloften, en anderzijds aan meer dankbaarheid bij onze daden! De eerste zoon zei immers “Ja”, maar deed niets. Hij valt al dadelijk door de mand … De andere zei “Neen”, maar kreeg achteraf spijt en deed toch alles wat zijn vader had gevraagd. In welke zoon herkennen wij ons het meest?

Als christen door het leven gaan

Herkennen wij ons in de eerste, die niets doet? Neen, zeker niet! Zo erg, zoals die niets-doende zoon, zo zijn wij niet. Wij proberen toch wel ons best te doen om als christenen door het leven te gaan. Zijn wij dan eerder zoals de tweede zoon? Ook neen! Want zo bot zijn wij nu ook weer niet tegenover God. Wij komen er bovendien niet toe alles te doen wat Hij van ons verlangt …

Innerlijke houding veranderen

We hangen dus zo een beetje tussen de twee. Eigenaardig genoeg vraagt Jezus ons niet een verbeterde versie te worden van de eerste zoon, door ons eens wat méér effectief te engageren voor Hem. Veeleer stelt Hij ons de tweede zoon tot voorbeeld, diegene die spijt kreeg, die zijn innerlijke houding veranderde en dan toch het werk ging doen dat zijn vader voor die dag van hem verlangde.

Handelen vanuit het verlangen van de Vader

Het gaat er dus niet om “dat wij méér zouden moeten gaan doen dan wij al doen.” Het komt er vooral op aan onze innerlijke houding te veranderen, meer te handelen vanuit het verlangen van de Vader, en dat bij de gewone dingen van elke dag. Ja, wat zou er kunnen veranderen aan onze innerlijke houding?

Spijt krijgen is tot inkeer komen

De parabel zegt: “De tweede zoon kreeg spijt.” Ik denk: dat maakt het verschil! 
Spijt krijgen is: tot inkeer komen en beseffen dat wij bijvoorbeeld iemand hebben gekwetst die eigenlijk veel van ons houdt. Wij gaan beseffen dat wij kansen hebben gemist. Wij durven echter alleen onze spijt tonen aan iemand waarvan wij weten dat hij ons niet afschrijft, waarvan wij weten dat hij van ons zal blijven houden en ons zelfs nieuwe kansen zal geven …

Dankbare zekerheid van vriendschap

De tweede zoon kwam er inderdaad toe toch te gaan werken in de wijngaard vanuit de dankbare zekerheid dat de vriendschap van zijn Vader sterker was dan zijn eigen eerste, botte weigering. De nadruk ligt dus op de innerlijke houding waarmee hij ging werken. Die tweede zoon trok dan ook naar de wijngaard, niet met een gevoel van opstandigheid “omdat het toch moest”, ook niet met een houding van superioriteit “om nu eens te laten zien wat hij allemaal kon.”

Een nieuwe kans krijgen

Uit het verhaal begrijpen wij dat hij veeleer naar de wijngaard trok met een gevoel van dankbaarheid nog te mógen meewerken die dag, een dankbaarheid te mogen blijven delen in de vriendschap van zijn vader. Het was een besef te mogen rekenen op vergeving en ondanks zijn eerste weigering toch een nieuwe kans te krijgen.

Hoe christelijk geëngageerd zijn wij

Het evangelie van vandaag probeert ons wat bewust te maken van de ingesteldheid van ons hart: Met welke innerlijke houding werken wij namelijk in Gods wijngaard, in het rijk van Zijn liefde op onze aarde? 
Met welk basisgevoel in het hart zijn wij christelijk geëngageerd? Doen we dat eisend, opstandig, of bescheiden en dankbaar? 

Zelfverzekerd of dankbaar

Zijn wij bijvoorbeeld actief in het parochieteam met in het hart een gevoel van hooghartige misnoegdheid, omdat wij het allemaal alleen moeten doen, of met in ons hart een erkentelijke tevredenheid, omdat wij ons mógen inzetten? Engageren wij ons als we bv. gaan helpen bij St.-Vincentius, om ook wat aandacht op te eisen voor onszelf of om echt bescheiden dienstbaar te zijn voor de behoeftigen? Ja, voelen wij ons vooral zelfverzekerd of dankbaar? 

Intense dankbaarheid

Ja, in die innerlijke houding vinden wij de reden waarom Jezus zegt dat de zondaars die zich bekeren, eerder thuis zijn in de liefdesmentaliteit van het Rijk Gods, dan diegenen die menen dat zij rechtschapen zijn … Het is omdat zij, die zich vergeven weten, meer geneigd zijn om voortaan vanuit een intense dankbaarheid hun leven verder te gaan uitbouwen. Terwijl zij, die denken dat zij rechtschapen zijn, vlug verblind geraken en alleen hun eigen zelfzekerheid uitstallen, zonder dankbaarheid te tonen. 

“Liever dus wat minder zelfzekerheid bij onze beloften,
graag wat meer dankbaarheid en nederigheid
bij onze gewone daden.“

pastoor Jos Vanderlee