Het is Jezus die me zendt | weekend 13-14 juni

Hij riep zijn twaalf leerlingen bij zich en gaf hun de macht om de onreine geesten uit te drijven en alle ziekten en kwalen te genezen. Dit zijn de namen van de twaalf apostelen: als eerste, Simon die Petrus wordt genoemd, met zijn broer Andreas; Jakobus, de zoon van Zebedeüs, met zijn broer Johannes; Filippus en Bartolomeus, Tomas en Matteüs de tollenaar, Jakobus, de zoon van Alfeüs, en Taddeüs,Simon de IJveraar en Judas Iskariot, die Hem verraden heeft. Deze twaalf zond Jezus uit met de opdracht: “Begeeft u niet onder de heidenen en gaat niet binnen in een stad van de Samaritanen; gij moet veeleer gaan naar de verloren schapen van het huis van Israël. Verkondigt op uw tocht: Het Koninkrijk der hemelen is nabij. Geneest zieken, wekt doden op, reinigt melaatsen en drijft duivels uit. Voor niets hebt gij ontvangen, voor niets moet gij geven. (Matteüs 9,36-10,8)

Als schapen zonder herder

Het evangelie van vandaag vertelt ons dat Jezus rondtrok, hoe hij de mensen bezig zag met hun dagelijkse leven van werken en zorgen, de vele beslommeringen. Hij werd door medelijden bewogen, Hij vond dat ze als schapen zonder herders waren, schapen die er moe bij lagen.  En ja, Hij wist als geen ander dat er nog veel moest gedaan worden, maar er zijn zo weinig arbeiders. En dan riep Jezus een aantal arbeiders voor in zijn wijngaard: enkele vissers, die niet konden lezen of schrijven en nog een handvol anderen. Zij werden herder van mensen vanuit Jezus. 

Door medelijden bewogen

Stel je eens voor dat Jezus zou terugkomen in deze tijd en zou rondtrekken in de Kerk van Vlaanderen. En hij ziet de parochies, hij ziet de mensen, verdwaald, zoekend. En weer zal Hij door medelijden bewogen worden. Hij zal verheugd zijn om zo veel inzet van christenen, maar Hij zal ook de pijn en de ontgoocheling zien van christenen, die bekommerd, met een groot hart voor de gemeenschap, hebben afgehaakt door beleidsnota’s, omdat er niet genoeg ruimte was voor dialoog, omdat we onszelf belangrijker vinden en te weinig leven vanuit Jezus. Hij is twintig eeuwen geleden begonnen met mensen die zich aangesproken voelden door zijn boodschap en zich daarvoor met veel enthousiasme inzetten. 

Probeer christen te zijn

Een parochie zonder priester is zeker een verarming voor de gemeenschap, maar als er een groep mensen samen de kar trekt, samen met begeestering en vurigheid verder gaat, dan blijft het vuur branden. Pastor zijn, leiding geven, is de weg van Jezus gaan, al doende rondgaan en altijd met in je hoofd en in je hart en handen één gedachte: het is Jezus die me zendt. Los van Hem ben ik niemand. Als Jezus ons zendt, betekent dat: ga naar de mensen dichtbij je, wees hun nabij, probeer christen te zijn in je dagelijkse leven, dicht bij de mensen; zoek het niet te ver. Laten we misschien de komende dagen bidden om arbeiders voor de oogst!

Goede God
we danken U voor de grote oogst,
ook in onze tijd.
En we bidden samen met Jezus
om arbeiders, om toegewijde mensen,
die zich voluit inzetten
voor de komst van uw Rijk.

diaken Julien Beckers