Een grote schat

Het is er mee als met de man die bij zijn vertrek naar het buitenland zijn dienaars bij zich riep om hun zijn bezit toe te vertrouwen. Aan de een gaf hij vijf talenten, aan de andere twee, aan een derde een, ieder naar zijn bekwaamheid. Daarna vertrok hij.
Die de vijf talenten gekregen had, ging er terstond mee werken en verdiende er vijf bij. Zo verdiende ook degene die de twee gekregen had, er twee bij. Maar die dat ene had gekregen, ging een gat in de grond graven en het geld van zijn heer verbergen. Een hele tijd later kwam de heer van die dienaars terug en hield afrekening met hen. Die vijf talenten gekregen had, trad naar voren en bood nog vijf talenten aan met de woorden: Heer, vijf talenten hebt gij mij toevertrouwd; ziehier, vijf talenten heb ik erbij verdiend. Zijn meester sprak tot hem: Uitstekend, goede en trouwe dienaar, over weinig waart ge trouw, over veel zal ik u aanstellen. Ga binnen in de vreugde van uw heer. Nu trad die van de twee talenten naar voren en zei: Heer, twee talenten hebt gij mij toevertrouwd; ziehier, twee talenten heb ik erbij verdiend. Zijn meester sprak tot hem: Uitstekend, goede en trouwe dienaar, over weinig waart ge trouw, over veel zal ik u aanstellen. Ga binnen in de vreugde van uw heer. Tenslotte trad ook die het ene talent had gekregen naar voren en zei: Heer, ik heb ervaren dat gij een hard mens zijt, die oogst waar gij niet gezaaid hebt en binnenhaalt waar gij niet hebt uitgestrooid. Daarom was ik bang en ben uw talent in de grond gaan verbergen. Hier hebt ge uw eigendom terug. Maar zijn meester gaf hem ten antwoord: Slechte en luie knecht, je wist dus dat ik oogst waar ik niet gezaaid heb en binnenhaal waar ik niet heb uitgestrooid? Daarom had je mijn geld bij de bankiers moeten uitzetten, dan zou ik bij mijn komst mijn bezit met rente teruggekregen hebben. Neemt hem dus dat talent af en geeft het aan wie de tien talenten heeft. Want aan ieder die heeft, zal gegeven worden; maar wie niet heeft, hem zal nog ontnomen worden zelfs wat hij heeft. En werpt die onnutte knecht buiten in de duisternis; daar zal geween zijn en tandengeknars. (Matteüs 25,13-40)
Het kostbaarste wat hij heeft
Opnieuw vertelt Jezus ons dit weekend een gelijkenis over waar het op het einde der tijden op aan zal komen … Over een rijke heer die op reis gaat en die zijn bezit in beheer geeft aan drie dienaren. Hij vertrouwt zijn dienaren heel zijn bezit toe, het kostbaarste wat hij heeft …
In de gelijkenis is er sprake van talenten … Een talent in Jezus’ tijd was een geldeenheid van zeer grote waarde. Eén talent was wellicht zoveel waard als één miljoen euro … Dus één talent, dat was een echte schat … en twee of vijf talenten… dat was een groot fortuin … Jezus vertelt hoe alle dienaren zo’n schat toevertrouwd kregen.
Het kostbaarste wat Hij heeft
God vertrouwt ieder van ons het kostbaarste toe wat Hij heeft: Zijn liefdekracht … Als God ergens almachtig in is, dan is het in de kracht van de liefde. God schenkt ook aan ons hart en onze handen de mogelijkheid om te beminnen, het vermogen om lief te hebben. Wat een waardevol geschenk! Bovendien schenkt God aan ons hart en onze handen de mogelijkheid om te geloven, in zijn Rijk van liefde en gerechtigheid … Wat een gulle Gever! Alleen de roekeloosheid van de Liefde kan zoiets doen … De grote vraag is dan: wat doen wij met die ontvangen kracht tot liefde en geloof.
Aandelen in het Rijk van God
Vandaag zijn wij inderdaad die dienaren aan wie zo’n grote schat wordt toevertrouwd. Voor Jezus zijn wij allemaal euromiljonairs, euromiljonairs in aandelen voor het Rijk van God, aandelen die niet in waarde verminderen!
God heeft ieder van ons iets bijzonder waardevol gegeven: de grote rijkdom van Jezus zelf, de rijkdom van zijn levensweg, de rijkdom van zijn evangelie, de rijkdom van het geloof … Ja, de rijkdom van ons geloof, dat is dat éne, of die twee of die vijf talenten … En hiervan vraagt Hij ieder van ons dat zij renderen …
Is dat niet teveel gevraagd?
Voelen wij ons in dit evangelie niet wat overvraagd, wanneer wij beseffen dat God ons heel veel toevertrouwt … Hoe kunnen wij ooit de weg van geloof en liefde gaan, zoals Jezus zelf? Is dat niet teveel gevraagd?
Zou God dat niet beter aan anderen vragen, dan aan ons?
Dat pater Damiaan of moeder Theresa hun vijf talenten lieten renderen … dat zien wij wel zitten. Maar dat God ook óns zijn liefdekracht in handen geeft,is dat op voorhand geen weggegooid talent?
Zijn liefdesplan met deze wereld
En toch is het zo: God durft heel zijn liefdesplan met deze wereld aan mensen toevertrouwen! Bij ons doopsel hebben wij allen de liefde van de Vader en het geloof van Jezus ontvangen … In het leven van ieder van ons doen zich situaties voor waarin wij juist die liefde en dat geloof kunnen investeren …
In moeilijke omstandigheden groeide daar verbondenheid
Ooit hoorde ik vertellen van een studente die een zware ziekte had … In plaats van te klagen en te treuren, bracht ze in haar klas een open sfeer van meer aandacht voor elkaar. Bovendien had zij haar dagboek in de klas gelegd; daarin kon ieder met zijn zorgen en wensen terecht. In moeilijke omstandigheden groeide daar juist verbondenheid en vriendschap … Is dit niet Gods Rijk dat hier kansen kreeg? Mochten wij maar meer en meer ontdekken hoe deugddoend het is om vanuit de liefdekracht van God in ons hart creatief en daadwerkelijk te leven! Amen.
Wij danken U, God,
dat Gij ons uw liefdesplan met deze wereld
hebt durven toevertrouwen.
Zo groot is uw geloof in ons, mensen.
Sterk en inspireer ons,
dat wij ieder op onze eigen wijze
uw talenten goed gebruiken
en laten renderen elke dag van ons leven. Amen.
priester Jos Vanderlee