De zorgen en het lijden helpen dragen | 24 juli

weekthema

Na de dood van haar twee zonen tijdens de hongersnood vertrok Naömi samen met haar schoondochters Orpa en Ruth uit de vlakte van Moab naar Juda, want zij had daar gehoord dat Jahwe zich het lot van zijn volk had aangetrokken en het weer brood gaf. Zij verliet dus, samen met haar beide schoondochters, de plaats waar zij gewoond had. Maar op de terugweg naar Juda zei Naömi tot haar beide schoondochters: `Ga liever terug naar het huis van je moeder. Moge Jahwe tegenover jullie trouw blijven, zoals jullie het zijn gebleven tegenover de doden en mij. 

Jahwe geve ieder van jullie een man, in wiens huis je rust zult vinden.’ Daarop kuste zij hen. Maar Ruth antwoordde: `Dring er niet langer op aan dat ik u verlaat en terugkeer, zo ver van u weg. Waar u gaat, ga ik; waar u blijft, blijf ik. Uw volk is mijn volk, uw God mijn God. Waar u sterft zal ik sterven en daar ook begraven worden. Jahwe moge mij dit aandoen en nog erger, wanneer iets anders dan de dood ons zou scheiden.’ Naömi zag dat Ruth vastbesloten was met haar mee te gaan en zij drong niet langer aan. Samen trokken zij verder. (Ruth 1,6-9.16-19a)

Een reus van een vent

De heilige Kristoffel was – althans volgens de legende – een reus van een vent, die een boomstam had als wandelstok. Al zijn kracht gebruikte hij om, doorheen een wild kolkende rivier, mensen veilig te brengen van de ene oever naar de andere. Op zekere dag moest hij een klein kind de rivier over tillen.

Een kleine lichte opdracht, zo dacht Kristoffel. Maar terwijl hij daarmee bezig was werd het kind alsmaar zwaarder en zwaarder, totdat Kristoffel bijna bezweek en tot zijn schouders in het water stond. Toen openbaarde het kind zich als Christus en doopte Kristoffel in de rivier.

Zorgen, pijn en lijden van de wereld

Maar waarom werd het kindje Jezus alsmaar zwaarder? Omdat – zo verhaalt de legende – het kindje Jezus al de zorgen, pijn en lijden van de wereld met zich meedroeg. En Kristoffel hielp Jezus om deze zorgen te dragen.

Ook wij kunnen – naar Kristoffels voorbeeld – elkaar zorgen helpen dragen. Soms is onze solidariteit met medemensen enorm groot, zoals in de eerste lezing, de solidariteit Ruth met haar schoonmoeder Naömi heel groot was. Ruth was zelfs bereid om haar geboorteland te verlaten om te blijven zorgen voor haar schoonmoeder.

Broos, onmachtig en kwetsbaar

Hoe groot onze kracht, onze solidariteit of onze naastenliefde ook mogen wezen, vroeg of laat ervaren we ook hoe broos, onmachtig en kwetsbaar wij mensen zijn.

Zo kan één moment van onoplettendheid zware gevolgen hebben in het wegverkeer. Voetgangers en fietsers worden niet voor niets ‘zwakke’ weggebruikers genoemd. Niet alleen individueel zijn wij heel kwetsbaar, maar ook als samenleving. De coronacrisis heeft ons dat geleerd. De stijgende olieprijzen bij het afsluiten van de Zeestraat van Hormuz maakte onze geopolitieke kwetsbaarheid duidelijk. En de aanslepende oorlog in Oekraïne leert ons hoe onmachtig wij zijn om blijvende vrede te scheppen op het Europese continent.

De weg, de waarheid en het leven

Deze ervaringen van menselijke onmacht, broosheid en kwetsbaarheid kunnen ons tot angstige mensen maken, die zich terugtrekken in hun eigen schulp en zich afsluiten van medemensen. Tegenover deze ervaringen van menselijk onmacht, broosheid en kwetsbaarheid staan de hoopgevende woorden van Jezus uit het evangelie: “Ik ben de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader tenzij door Mij.”

Jezus is de weg in ons leven, omdat Hij ons wil brengen bij zijn Vader, die een barmhartige Vader is. Met de parabel van de verloren zoon illustreerde Jezus Gods oneindige barmhartigheid. Want slechts doorheen de ervaring van Gods barmhartigheid, kunnen wij ook op onze beurt barmhartig en zachtmoedig blijven voor onze medemensen.

Bron voor geduld en begrip

Zo is Gods barmhartigheid een blijvende bron voor geduld en begrip voor ouderen, die wat langzamer zijn, in het verkeer.

Gods barmhartigheid roept ons telkens weer op om meelevend en solidair te zijn met zieken, armen en vreemdelingen in onze samenleving.

Gods barmhartigheid staat lijnrecht tegenover de brute machtspolitiek van de Poetins, de Trumps en Netanyahu’s van deze wereld.

Gods barmhartigheid is de scherpste aanklacht tegen elk oorlogsgeweld.

Barmhartige vader

“Ik ben de weg, de waarheid en het leven,” zegt Jezus ons in het evangelie. Laten we die weg samen met Jezus in het leven bewandelen: een weg naar een barmhartige hemelse Vader en een weg vol van barmhartigheid terug naar medemensen in ons leven. Omdat we – naar het voorbeeld van de heilige Kristoffel – elkaar in het leven zouden dragen en verdragen.

pastoor-moderator Ruddy Pareyns