Boodschapper worden van hoop | weekend 4-5 april

Daarop gingen Petrus en de andere leerling op weg naar het graf. Ze liepen samen vlug voort, maar die andere leerling snelde Petrus vooruit en kwam het eerst bij het graf aan. Vooroverbukkend zag hij de zwachtels liggen, maar hij ging niet naar binnen. Simon Petrus die hem volgde, kwam ook bij het graf en trad wel binnen. Hij zag dat de zwachtels er lagen, maar dat de zweetdoek die zijn hoofd had bedekt, niet bij de zwachtels lag, maar ergens afzonderlijk opgerold op een andere plaats. Toen pas ging ook de andere leerling die het eerst bij het graf was aangekomen, naar binnen; hij zag en geloofde, want zij hadden nog niet begrepen hetgeen er geschreven stond, dat Hij namelijk uit de doden moest opstaan. (Johannes 20,1-9)

Nieuw leven

Elk jaar opnieuw is het een bijzondere gewaarwording als de lente voor het eerst om de hoek komt kijken. De mens voelt zich herleven. Overal zie je weer nieuw leven om je heen: de bomen komen tot leven en bloei, de weiden worden fris groen en de bloemen kleuren het landschap. Je hoort de vogels hun lied zingen en je kan al een dartelend lammetje zien. En in de lente vieren we ook het feest van Pasen. Pasen, het feest van de verrijzenis, van nieuw leven. En elk jaar moeten we door Goede Vrijdag om het feest van Pasen te vieren. 

Verwarring

Als we het paasverhaal vandaag lezen mogen we iets merken van de verwarring van die eerste paasmorgen. Maria Magdalena gaat vroeg in de morgen het graf van Jezus bezoeken. Tot haar grote verwondering is het graf leeg. Zij denkt dat het lichaam is gestolen en gaat naar de apostelen. Ook zij vinden alles zoals Maria Magdalena het hun verteld heeft. Met Pasen vieren we de verrijzenis van Jezus. We vieren dat God ons op een andere weg zet. Hij stuurt ons altijd maar opnieuw de juiste kant op, weg van het graf en de dood, naar het leven. Het begint met het zien van enkele engelen bij het graf. Zijn wij ze ook niet al eens tegengekomen in ons leven, mensen die ons iets laten merken van Gods aanwezigheid, juist op de dode momenten in ons leven? 

Het echte leven

Wij kennen allemaal wel mensen die ons wat hoop en licht brachten door hun eenvoudig gebaar van goedheid, die een hartelijk woord tot ons spraken. Zo namen ze ontmoediging weg uit ons leven. Vandaag spreekt de Heer ons persoonlijk aan bij onze naam. “Zoek het toch niet bij de dood. Blijf niet stilstaan bij de dode punten in je leven. Ook voor jou is er een nieuwe liefde mogelijk, een gevende liefde die sterker is dan de dood. Overal waar die liefde kansen krijgt, daar is het echte leven.” Dat is ook onze opdracht: door kleine woorden en gebaren boodschappers worden van hoop, tegen alle wanhoop in, opdat er voor elke mens een nieuwe liefde en nieuw leven mogelijk is. 

Als God ons thuisbrengt uit onze ballingschap, dat zal een droom zijn. Wij zullen zingen, lachen, gelukkig zijn. Dan zegt de wereld: hun God doet wonderen. Ja, Gij God doet wonderen, God in ons midden, Gij onze vreugde.

diaken Julien Beckers