Woestijntijd | weekend 21-22 februari

Maar Jezus gaf hem ten antwoord: ‘Er staat geschreven: “De mens leeft niet van brood alleen, maar van ieder woord dat klinkt uit de mond van God.”’ Vervolgens nam de duivel Hem mee naar de heilige stad, zette Hem op het hoogste punt van de tempel en zei tegen Hem: ‘Als U de Zoon van God bent, spring dan naar beneden. Want er staat geschreven: “Zijn engelen zal Hij opdracht geven om U op hun handen te dragen, zodat U uw voet niet zult stoten aan een steen.”’ Jezus antwoordde: ‘Er staat ook geschreven: “Stel de Heer, uw God, niet op de proef.”’ De duivel nam Hem opnieuw mee, nu naar een zeer hoge berg. Hij toonde Hem alle koninkrijken van de wereld in al hun pracht en zei: ‘Dit alles zal ik U geven als U zich voor mij neerwerpt en mij aanbidt.’ Daarop zei Jezus tegen hem: ‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen Hem.”’ Daarna liet de duivel Hem met rust, en meteen kwamen er engelen om Hem te dienen. (Matteüs 4,1-11)

Bekoring in de woestijntijd

Kiezen, keuzes maken, het hoort bij het volwassen worden. Zolang als we kind zijn, maken ouders keuzes voor ons. Maar er komt een moment dat je zelf moet kiezen. Ook Jezus staat op de drempel van zijn volwassenheid. Hij zal moeten kiezen: wat zal Ik gaan doen? En in die door mensen gemaakte woestijn houdt  Hij zichzelf en ons voor wat die keuze kan zijn. De verleidingen gebeuren in de woestijn en we bedoelen dan niet de Sahara, maar de woestijn van onbegrip, miskenning, gebroken relaties, egoïsme en hebzucht. Woestijn is leegte, niemand hebben, het niet meer zien zitten. Mensen kunnen een harde woestijntijd meemaken en dan is de bekoring groot om er de brui aan te geven.

Solidair zijn met het volk Israël

Ook Jezus wilde niet aan die woestijntijd ontsnappen. Hij wilde solidair zijn met zijn volk Israël dat veertig jaar in de woestijn doorbracht. Jezus gaat de woestijn in en treft er zijn tegenspeler. De bekoringen die op Hem afkomen, zijn heel natuurlijk en hebben alles te maken met de natuurlijke behoeften van de mens: honger, honger naar macht en honger naar hoogmoed; vanaf een berg neerkijken op de wereld en op mensen. Jezus bezint zich veertig dagen over zijn opdracht.

Weggooien of vasthouden

Onze opdracht in de veertigdagentijd is ook ons bezinnen over onze taak in de wereld, ons bewust worden van de bekoringen en verleidingen waaraan we blootstaan en waar we aan toegegeven hebben. Om afstand te nemen van onze overdaad in ons leven, afstand van alles wat onze relatie tot medemensen en tot God verhindert. Om opnieuw op ontdekking te gaan naar de mens zoals God hem bedoeld heeft. Elk jaar opnieuw krijgen we de kans en de uitdaging om veertig dagen te werken aan de weg naar Pasen. We moeten de tijd nemen om het overtollige dat we meedragen, weg te gooien, en om vast te houden wat ons tot betere mensen maakt. Iedere zondag biedt ons ideeën aan om na te denken over ons eigen leven.

Moge de komende veertigdagentijd ons helpen
om bewuster te kiezen
voor een echte levensstijl als christen. 

diaken Julien Beckers