Even voorstellen: diaken Leo Kwanten
Uit Pastorale Eenheid Sint-Franciscus Maasmechelen
Parochie Mechelen-aan-de-Maas
![diaken Leo Kwanten: het kleine goede](https://dekenaatgenk.be/wp-content/uploads/2019/04/diakenLeoKwanten.jpg)
Dit artikel is ook verschenen op Facebook
Stel jezelf even voor.
Leo Kwanten, vierenvijftig jaar getrouwd met Jaklien, vader van drie zonen en grootvader van zeven kleinkinderen. En: diaken in de Pastorale Eenheid Sint-Franciscus.
Wat is jouw taak in de parochie of in de pastorale eenheid?
Op mijn diakenwijding, ondertussen bijna tien jaar geleden, werd ik ‘gezonden’ om in onze zes parochies de aandacht gaande te houden voor mensen in armoede en uitsluiting. Het thema van de diakenwijding was: ’één wordt gewijd, allen zijn we toegewijd’. Zoals Jezus resoluut de kaart trok van uitgeslotenen, zo wordt ook van een christen verwacht dat hij oog heeft voor wie in deze tijd in een isolement terecht komt. Door te assisteren in de zondagsliturgie probeer ik een brug te slaan tussen de wereld van kwetsbare medemensen en Jezus’ bemoedigende aanwezigheid in ons midden.
Het antwoord op de vraag wat diaken Leo deugd doet in zijn pastorale inzet is op deze video te bekijken en beluisteren. Met dank aan pastoor Emmanuvel Krishtopher voor de opname en montage.
Zet het geluid even aan: meer dan de moeite waard!
Zijn schriftelijk antwoord zie je onder de video.
Wat doet jou deugd in je pastorale inzet?
– Ik aanhoor vaak verhalen van mensen die met een of andere kwetsuur door het leven moeten en die uitkijken naar begrip en hulp. Maar ik zie evenzeer mensen die, in alle eenvoud en onopvallend, aandacht en zorg hebben voor medemensen: inwonende ouders, een gehandicapt familielid, een alleenwonende buurman, een vriend met burn-out … De kracht van het ‘kleine goede’!
– Waar het tien jaar geleden moeilijk was om als kerk geloofwaardig over te komen, zijn er thans tekenen van heropleving. Er is opnieuw plaats voor geloof en religie. Mensen (ook niet-kerkgangers) geven te kennen dat ze nood hebben aan diepere waarden en zingeving, spiritualiteit, verhalen en rituelen. Op die eigentijdse vragen verwachten zij een eigentijds antwoord vanuit de kerk.
– De kwaliteit van onze pastoraal. Bij het buitengaan na de zondagsviering merk ik dat mensen zich gesterkt voelen en dat ze ‘er weer tegen kunnen’. Aan de schoolpoort en op terrassen hoor je positieve geluiden over de aanpak van eerste communie en de vormselcatechese, de voorbereiding op doopsel of huwelijk, het meegaan met families die de keuze maken voor een kerkelijke uitvaart … In de marge van dit velerlei gebeuren zitten heel wat kansen, we ontmoeten er vaak mensen die vervreemd zijn van kerk en geloof maar die nu een ’ander soort kerk’ ervaren.
– De lokale kerkgemeenschap is ‘uit haar kot’ gekomen en heeft zich op de kaart gezet van de ruimere Maasmechelse gemeenschap. Er is een goede verstandhouding met het gemeentebestuur. De nevenbestemmingen van de kerkgebouwen en de initiatieven van ‘open kerk’ zorgen voor verfrissing en trekken buitenkerkelijken aan. Ook op de sociale media is de kerkgemeenschap manifest aanwezig. De activiteiten in de Maasmeander zorgen ervoor dat daar een ‘zevende parochie’ aan het groeien is. De luisterrondes van vorig jaar hebben onze blik enorm verbreed, ze leverden heel wat stof op voor het uitschrijven van een goed onderbouwde toekomstvisie voor onze kerkgemeenschap. Er werden samenwerkingsverbanden opgezet met verenigingen; bv de intensieve samenwerking met de KWB toont aan hoe verrijkend het aan beide kanten kan zijn.
– Met andere woorden: langs vele wegen en dankzij de inzet van vele, vele medestanders hebben we meer voeling gekregen met wat er leeft bij de mensen. De gezagsvolle ‘kerk van bovenaf’ maakt stilaan plaats voor een ‘gemeenschap van onderuit’, een warme kerk die openstaat voor zoekende mensen.
Welk woord of welke waarde is heel belangrijk in jouw leven?
‘Vergeef elkaar, niet zeven maal maar tot zeven maal zeventig maal …’ Het aanreiken van vergeving en het aanvaarden van vergeving is niet altijd even simpel. Nochtans is vergevingsgezindheid misschien wel het belangrijkste kenmerk van een christen.
Wat zou je in Kerk of parochie nog graag zien gebeuren?
Dat in onze Pastorale Eenheid jonge christenen (mannen én vrouwen) opstaan die zich willen bekwamen om verantwoordelijkheden op te nemen.