Dorst hebben | weekend 7-8 maart

Toen een vrouw uit Samaria water kwam putten bij de put van Jakob zei Jezus tot haar: “Geef Mij te drinken.” De leerlingen waren namelijk naar de stad gegaan om levensmiddelen te kopen. De Samaritaanse zei tot Hem: “Hoe kunt Gij als Jood nu te drinken vragen aan mij, een Samaritaanse?”

Joden onderhouden namelijk geen betrekkingen met de Samaritanen. Jezus gaf haar ten antwoord: “Als ge enig begrip had van de gave Gods en wist wie het is, die u zegt: Geef Mij te drinken, zoudt ge het aan Hem hebben gevraagd en Hij zou u levend water hebben gegeven.” Daarop zei de vrouw tot Hem: “Heer, Ge hebt niet eens een emmer en de put is diep; waar haalt Ge dan dat levende water vandaan? Zijt ge soms groter dan onze vader Jakob die ons de put gaf en er met zijn zonen en zijn vee uit dronk?” Jezus antwoordde haar: “Iedereen die van dit water drinkt, krijgt weer dorst, maar wie van het water drinkt dat Ik hem zal geven, krijgt in eeuwigheid geen dorst meer; integendeel, het water dat Ik hem zal geven, zal in hem een waterbron worden, opborrelend tot eeuwig leven.”  Hierop zei de vrouw tot Hem: “Heer geef mij van dat water, zodat ik geen dorst meer krijg.  (Johannes 4, 7-15a)

Gave Gods

Wij kennen het niet meer en weten niet meer wat het betekent: sterven van dorst. We hebben maar een kraantje open te draaien of een flesjes te openen. Er gaat geen jaar voorbij of we krijgen beelden van landen waar mensen omkomen van dorst. En in elke veertigdagentijd in de projecten van Broederlijk Delen wordt er op onze solidariteit gerekend om mensen te helpen met watervoorzieningen. Het evangelieverhaal gaat ook over water en dorst en daar is Jezus de Bron van levend water. Maar dan moeten we Hem ontdekken net zoals de Samaritaanse uit het evangelie dat heeft gedaan. Dan zouden we moeten ervaren ‘wie Hij eigenlijk is’. Dan moeten wij ons laten boeien door Hem. Wat een ‘gave Gods’ Hem te ontmoeten! Wat een geluk Hem echt te kennen.

Jezus leren kennen

In deze veertigdagentijd, maar ook daarna hebben mensen een onlesbare dorst naar levend water: naar gerechtigheid, met elkaar delen, geluk, nieuwe mensen worden … en we worden uitgenodigd om stap voor stap Jezus beter te leren kennen, om Hem zo te leren kennen, zo te ervaren dat ons eigen leven een bron wordt  van ‘levend water’ voor anderen. Horen wij zijn roep in de mensen die vragen naar water, die omkomen van dorst? Zien wij Hem in de mannen en vrouwen die opkomen voor vluchtelingen en armen, in de mensen die vele acties ondernemen ten voordele van Broederlijk Delen?

Bron van levend water

Deze veertigdagentijd is een tijd dat we, meer dan anders, God in ons leven laten. Maar ervaren of voelen wij God in Jezus? Luisteren wij naar Hem als naar een profeet, in ons zoeken naar wat goed is? En dan de laatste stap: laat ik Hem zo binnen in mijn leven dat ik vanuit Hem voor anderen een bron van vreugde en geluk word? Er is in ons leven en in onze wereld zo’n onlesbare dorst naar water, ja, zelfs naar levend water, maar er is ook een ‘Bron van levend water’. Het komt er op aan, net zoals de Samaritaanse, Jezus beter te leren kennen, stap voor stap. 

Goede God, ook ons hart heeft een onlesbare dorst naar liefde. Mogen wij in deze veertigdagentijd ontdekken dat Jezus dé bron van levend water in ons leven is, die onze intense hunker naar liefde vervult. Amen.

diaken Julien Beckers